srijeda, 15. travnja 2015.

Boris Pajkurić - Retrospektiva

Pajkurić  je prvenstveno autor koji mora spoznati i doživjeti svu slojevitost, mističnosti i zagonetnost ogromnih planina kojima pohodi. On ih prvo snažno utiskuje u svoj mentalni i emocionalni ambijent, a istovremeno svoju misao, ideju sebe ostavlja u tom prostoru. To je uzajamni proces sjedinjavanja trajnoga - otvorenog prostora i malenoga - prolaznog čovjeka. Ovo tajnovito jedinstvo  uspostavljeno magijom života čovjeka i prirode zrcali se u  fotografijama Borisa Pajkurića. Za svih tih šetnji tiho je i polagano uranjao u samoga sebe. Snimljeni pejzaži ili prizori s dugih planinski šetnji ustvari su slikovni  zapisi njegove vlastite kontemplacije;  ambijenti tišine i mira. Fotografske su slike koje je Pajkurić radio  kompleksne. To nisu samo trenutno viđeni prizori „uhvaćeni“ u aparat, to su slike u  kojima se osjeća,  a i još uvijek traje njegov kontemplativni proces. Kadar je ispunjen velikim planinskim brdima koja se postupno, u finoj tonskoj gradaciji gube u daljini. Dok ih promatramo,  izazivaju u nama strahopoštovanje te potiču cijeli koloplet misli i asocijacija o moći i tajni planine. Tajna je skrivena  u velikim piramidalnim formama nasumice razbacanih brda koja su trajna u svom postojanju.  Čovjek ih osvaja ili vještinom penjanja, pa slavi pobjedu kad ostavi svoj znak na vrhu,  ili ih osvaja sapinjući njihovu vizualnu predstavu u fotografsku sliku.  Pajkurićeve fotografije planinskih motiva nisu pobjednički trofeji, već su bilješke njegova vlastita oduševljenja ljepotom i mističnošću prirode.

Nema komentara:

Objavi komentar